Met regelmaat ontvangen wij de vraag:
"Is de hond goed met kinderen?"
"Waarom staat er vermeld in de advertentietekst:
Kan met kinderen; Ja > 12 jaar obv ouders?"
Daarom geven wij graag deze uitleg.
Onze stichting heeft na de bemiddeling van ruim 750 rescuehonden door de jaren heen veel ervaring opgebouwd. Dankzij een sterk netwerk van rescue organisaties, betrokken vrijwilligers en intensieve nazorg hebben wij goed inzicht gekregen in de punten waar het helaas soms misgaat.
We mogen trots zijn op het zeer lage aantal herplaatsingen. Toch zien we de afgelopen twee jaar een duidelijke trend, niet alleen binnen onze eigen stichting maar ook bij collega-organisaties. Steeds vaker blijkt dat honden herplaatst moeten worden vanuit gezinnen met (vooral) jonge kinderen. Dat vinden wij verdrietig en we vragen ons regelmatig af: hoe komt dit?
In de praktijk zien we dat de begeleiding van een nieuwe hond binnen een druk gezin soms wordt onderschat, zeker in combinatie met jonge kinderen. Veel gezinnen hebben te maken met werkende ouders, meerdere kinderen, een huishouden, sociale verplichtingen en hobby’s. Vanuit enthousiasme wordt dan gedacht: “Dat komt vast goed.” Helaas blijkt later dat adviezen, tips en nazorg niet altijd voldoende worden opgevolgd.
Daarnaast ontbreekt soms het inzicht in wat een hond nodig heeft en hoe belangrijk het is dat kinderen leren hoe zij op een veilige en respectvolle manier met de hond omgaan. Consequente regels binnen het gezin, zowel voor de hond als voor de kinderen, zijn hierbij essentieel.
Ook wordt het energieniveau van een jonge hond, vooral in de overgang van puber naar volwassen hond, regelmatig onderschat. Training en begeleiding worden vaak wel gepland, maar in de dagelijkse praktijk komt het er soms niet van. Het beeld van “huisje, boompje, kindje, hondje” wordt dan mooier voorgesteld dan de werkelijkheid.
Regelmatig horen wij: “Wij hebben vroeger altijd honden gehad, dus we hebben ervaring.” Of zelfs: “Dat weet mijn vader wel.” Hoe goed bedoeld ook: uiteindelijk bent u zelf verantwoordelijk voor uw hond en voor de begeleiding binnen uw eigen gezinssituatie.
Een hond vraagt namelijk meer dan alleen zindelijkheidstraining en dagelijkse wandelingen. Mentale uitdaging, duidelijke begeleiding, socialisatie binnen de Nederlandse samenleving en vooral veel geduld zijn onmisbaar. Of het nu om een pup of een volwassen hond gaat: iedere hond moet stap voor stap wennen aan zijn nieuwe gezin en omgeving.
Wat bovendien vaak wordt onderschat, is de invloed van stress in de eerste periode na aankomst. Daarom adviseren wij bewust om de eerste tien dagen rustig te houden, met alleen de eigen woning en tuin. De eerste drie weken liever geen bezoek en geen drukke uitjes, zoals verjaardagen. Het vermijden van overprikkeling helpt de hond om veilig en ontspannen te acclimatiseren.
Het wennen aan een nieuw leven duurt gemiddeld drie tot zes maanden. Het opbouwen van een sterke band met uw nieuwe viervoeter vraagt zelfs zeker een jaar. Dit is ook precies de reden waarom wij niet werken met proefperiodes, proefweekenden of ‘even uit logeren’.
Samen willen wij zorgen voor een duurzame, veilige en liefdevolle match, voor de hond en voor het gezin.
Een band opbouwen met een nieuwe huisgenoot kost tijd, gemiddeld zo’n 6 tot 12 maanden. Dat geldt eigenlijk voor iedere hond, niet alleen voor rescue-honden. Dat wordt nog wel eens vergeten.
Toch zien we soms dat honden na één of zelfs twee jaar in een gezin alsnog vastlopen, of erger: dat er een bijtincident plaatsvindt. Dit gebeurt vooral in gezinnen met jonge, drukke kinderen, weinig structuur en onduidelijke regels.
Wanneer we dan verder doorvragen, blijkt vaak dat:
-
de hond te weinig aandacht en begeleiding krijgt in een druk gezin.
-
er veel wisselende aanloop is.
-
duidelijke regels ontbreken (voor zowel hond als kinderen)
-
de hond veel tijd bij oppas doorbrengt door werk.
-
training en begeleiding onvoldoende zijn geweest.
En zo zijn er nog meer factoren die kunnen meespelen.
Afgelopen week kregen we een intake terug met de opmerking: “Het lijkt wel of ik examen moet doen voor een hond.”
Eerlijk? Dat is eigenlijk helemaal geen gek idee. Een hond neem je namelijk niet voor even, maar voor de lange termijn, en daar mag best goed over nagedacht worden. 🐾
Wij bemiddelen honden nooit snel, impulsief of enkel op basis van een goed telefoongesprek.
Een hond plaatsen vraagt zorgvuldigheid, realisme en verantwoordelijkheid.
Een klein voorbeeld uit de praktijk:
Vorige week waren wij op het strand van Vrouwenpolder, De Banjaard. Naast ons zat een moeder, oma en een kleindochter van ongeveer 4 à 5 jaar oud. Op het eerste gezicht keurige mensen, samen met een schattig klein volwassen hondje.
Het meisje hield het hondje vast aan een flexi-rollijn. De lijn rolde steeds uit, voor veel mensen lijkt dat een leuk spelletje voor kind en hond. In werkelijkheid had het meisje totaal geen controle. Het hondje schoot alle kanten op, wat belastend kan zijn voor nek en wervels.
Moeder en oma waren druk in gesprek en hadden weinig aandacht voor het kind. Wat eruitzag als onschuldig spel, roept toch een belangrijke vraag op: is dit ook echt leuk en veilig voor de hond?
Kinderen zijn tegenwoordig vaak het middelpunt, met de beste bedoelingen van ouders. Maar hoe consequent we ook proberen te zijn, in de praktijk zien we vaak iets anders.
Kijk maar om u heen:
Kinderen die alleen de hond uitlaten “voor een plasje”.
Maar kan een kind verantwoordelijkheid nemen als een andere hond plots uitvalt?
Voor veel volwassenen is dat al moeilijk, laat staan voor een jong kind.
Weet een kind op zo’n moment juist te handelen?
Nee, natuurlijk niet, en eerlijk gezegd weten veel volwassenen dat ook niet. Dit vergroot het risico op incidenten aanzienlijk. En dit is slechts één voorbeeld.
Ook al verblijven de honden die wij bemiddelen bij een zeer goede opvang en is hun profiel bekend, elke hond moet wennen. Pups krijgen te maken met een tweede angstfase, gevolgd door de puberteit.
Of een hond nu uit een Nederlands asiel komt, uit een gastgezin, of uit het buitenland, dat maakt geen verschil.
De verantwoordelijkheid ligt altijd bij de nieuwe baasjes.
Zíj kiezen immers bewust voor een hond.
Om onnodige stress, teleurstelling en herplaatsingen te voorkomen, hebben wij ons beleid daarom aangepast.
👉 Om het welzijn, de veiligheid en het geluk van onze honden en de gezinnen te kunnen garanderen, hebben wij ons plaatsingsbeleid aangepast.
Vanaf nu plaatsen wij honden alleen nog met uitzonderingen in gezinnen met kinderen jonger dan 12 jaar.
Deze keuze maken wij zorgvuldig en met veel aandacht, omdat niet elke hond zich prettig voelt in een gezin met jonge kinderen.
Op deze manier willen we teleurstellingen voorkomen en zorgen voor een zo goed mogelijke match op de lange termijn.
Hieronder kunt u onze 10 regels om bijtincidenten te voorkomen lezen — deze zijn niet alleen belangrijk voor kinderen, maar zeker ook voor volwassenen.
Helaas zien wij dat veel honden opnieuw herplaatst moeten worden, terwijl dit achteraf vaak voorkomen had kunnen worden met meer inzicht en realistische verwachtingen. Dat betreuren wij oprecht.
Hoe zorgvuldig onze procedure, nazorg en onze Handleiding Rescue-hond ook zijn: als (toekomstig) baasje bent u degene die daadwerkelijk met de hond aan de slag gaat. Dit vraagt tijd, inzet en betrokkenheid. Die verantwoordelijkheid kunnen wij niet van u overnemen.
U mag ons gerust streng vinden; dat is geen probleem. Wij zien echter elke dag wat de gevolgen zijn wanneer die verantwoordelijkheid niet wordt genomen. Uiteindelijk is het helaas altijd de hond die daar de dupe van wordt. Daarom kiezen wij er bewust voor om die verantwoordelijkheid wél te nemen.
Wij geloven dat een succesvolle bemiddeling begint bij goede voorlichting en bewustwording.
Heeft u interesse in een hond die door ons wordt bemiddeld? Dan vragen wij u vriendelijk voordat u reageert en het interesse formulier invult, het hoofdstuk “Informatie Begeleiding Hond” aandachtig door te lezen.
Met vriendelijke groeten
Stichting Friends4straydogs.