HET VERHAAL VAN LEYA


Leya (voorheen Nina) is in september 2020 aangekomen in Nederland

Waarom Leya...
Het is midden in de nacht zo rond 03.15 en we zien de happy bus aankomen op het meeting point. De deuren van het busje gaan open en het eerste hondje dat we zien is onze Leya-Nina. Wat een onbeschrijfelijk mooi en emotioneel moment was dat.

Eenmaal thuis aangekomen deden we de bench open en direct stapte ze op de bakjes met voer en water af en ook konden we haar voor het eerst goed bekijken. In de filmpjes die we van haar hadden gezien leek ze een zéér mensgericht hondje, maar je moet natuurlijk maar afwachten hoe dat in werkelijkheid zou zijn. Zoveel vreugde dat ze vanaf het eerste begin al gelijk op schoot wilde.

Ons kooikerhondje Xavi hadden we voor 3 nachten uitbesteed zodat Leya in alle rust kon beginnen met acclimatiseren. Een zeer spannend moment voor ons was de kennismaking tussen de honden, maar dat verliep prima. Al heel snel lagen beide hondjes dicht tegen elkaar aan op de bank. We hadden 2 kooikerhondjes, na het overlijden van de oudste hadden we het idee het bij 1 hondje te laten, echter na een flink aantal maanden kwam toch het idee er een 2e hondje bij te nemen. Een kooiker pup? Een herplaats kooikertje?

Uiteindelijk niet voor beide opties gekozen. Op het moment dat ik de foto zag van Leya en nog 4 hondjes nadat ze uit het dodingsasiel waren gered, was ik verkocht. En na een zeer uitgebreide intake-procedure kwam het groene licht.
Een fantastisch mooi detail is dat de andere 4 hondjes, dankzij de stichting, inmiddels ook hun warme mandje in Nederland hebben staan.



Net in Nederland...
Conform de handleiding zijn we na de eerste 10 dagen rustig aan gestart met de kleine uitlaatrondes en al snel bleek dat ze zonder vrees met ons op pad ging. Dat hadden we zeker niet verwacht. We hadden echt van te voren bedacht dat het mogelijk wel enkele maanden zou kunnen duren voordat we met beide hondjes tegelijk op pad konden, maar dat ze al zo snel onze marsleidster zou worden heeft ons heel erg verbaasd en natuurlijk verheugd.

4 maanden later...
En nu is Leya alweer bijna 4 maanden bij ons en het gaat super, een echte lieve knuffelkont. Je ziet haar zichtbaar genieten op het strand en in het bos en samen met Xavi lekker snuffelen aan hetzelfde graspolletje of samen achter de vogels aan is toch ook wel een favoriete bezigheid. En ach, als ze in een onbewaakt ogenblik een beker melk leeg drinkt of je ziet nog net de laatste restjes van je broodje bij haar naar binnen gaan..... dat nemen we haar niet kwalijk.

 

Onze ervaring met de stichting...
Wij voelen ons zeker gesteund door het idee dat, als we wel serieuze problemen met haar gehad zouden hebben of mogelijk nog gaan krijgen, we contact met de stichting kunnen opnemen en dat we dan ook hulp kunnen krijgen. Wij zijn super blij met ons pittige Roemeense meisje, ze is niet meer weg te denken en we kunnen alleen maar hopen dat nog veel hondjes die nu nog in de opvang zitten in Roemenië een warm mandje in Nederland gaan vinden.

Jan en Erna en Xavi en Leya